خداوند  ما  را...

می خوام بهت بگم خیلی بی معرفتی رفتی منو تنها گذاشتی      

امروز روز اول رفتنته امروز قراربود همه برای منو تو سفید ببپوشن اما تو سیاه پوششون

کردی قتی می خواستن تنت که پر از بوسه های عاشقانه من روش حک شده بود رو بشور

قصمشون دادم که تورو خدا یه جوری نشورینش که دردش بگیره اما اونا مثل یه مرده باهات

 رفتار می کردن نمی دونستن که تو  نمردی.

فرداش که شد ازم پرسیدن که رو سنگ قبرش چی بنویسیم گفتم سنگ قبر؟ بگید شعر کارت

 عروسیتون چی باشه؟ همه فکر می کردن دیوونه شدم اما به خدا من می دونم که زندس

وقتی که داشتم می گذاشتنت تو قبر گفتن همه یه موشت خاک  بریزید روش وقتی داشتم

 موشتم رو پر از خاک می کردم انگاری از تنم دارن یه موشت گوشت می کنن. آخ وقتی

داشتن روت خاک می ریختن و تو  زیر خاک می رفتی و کفن سفیدت دیگه دیده نمی شد داد

زدم اصلا شوخی خوبی نیست اگه یه وقت خفه بشه چی و انقدر داد زدم که از هوش رقتم

وقتی چشمام رو باز کردم دیدم سنگ قبرت رو هم گذاشتن.

همه چیز تموم شد اما یه چیزی رفتی اون ور با فرشته ها عروسی کنی بی معرفت اگه

فرشته نبودم کنیزت که بودم یادت باشه حالا من بی وفام یا تو؟

زندگی چيست ؟ !

 خون دل خوردن ؟ !

 اولش رنج و آخرش مردن  ......

گاهی وقتها آنقدر حرف زياده که تو گفتن کم ميارم

 به همين دليل هست که مينويسم !

 بين خودمان بماند داشتم به تو فکر ميکردم

 به تو و نشانهای ساده برای اثبات علاقه !

 راستی همين نشانهای ساده ی روزمره برای اثبات علاقه کافی

 نيست ؟

 ولی ميدانم : به هيچ نشانه ای نمی شود اعتماد کرد !

 اکنون میتوانم مثل پسرکی هفت ساله بنويسم : آب

 و غرق شوم بی آنکه دست و پائی بزنم .

 می توانم بنويسم : درخت

 و سبز شوم بدون هيچ درنگی .

 می توانم تو را بنويسم

 و بعد به آرامی ببوسمت بی آنکه کسی ببيند .

 می توانم بنويسم :  رقص مرگ

 و بميرم !

 به همين سادگی .

جهان پر شور و ماتم شد

 همه دل ها پر از غم شد

 بيا يا حضرت زهرا

 ببين ماه محرم شد

 حسين جان عزاداريم

 غم عشقت خريداريم ...

بر سنگ مزار

الا ، ای رهگذر ! منگر ! چنین بیگانه بر گورم 

 که تا بیرون کشم از قعر ظلمت نعش آزادی

رقص مرگ يک ديوانه را شايد هيچ کس نفهمد جز <تو> ... مرگ را

 تنها برای خودم دوست دارم ،‌چون تنها تويی که ميدانی رقص مرگم

چيست ؟؟؟تنها تويی که تمام بند های رقص مرگم را برايم روشن

ميسازی!!!!!!!

نمی دانم پس از مرگم چه خواهد شد،

 
   نمی خواهم بدانم کوزه گر از خاک

            سکوت مرگبارم را ...